Saturday, October 15, 2022

That's all

 ഒരു തെരഞ്ഞെടുപ്പ് മാമാങ്കത്തിനു കൂടി തിരശീല വീണിരിക്കുന്നു..... കോളേജ് ജീവിതത്തിൽ എന്നെന്നും ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്ന ദിനങ്ങളാണ് കഴിഞ്ഞുപോയിരിക്കുന്നത്.... ക്ലാസ്സ്‌മേറ്റ്സ്റ്റിലും മെക്സിക്കൻ അപാരതയിലും കണ്ടിട്ടുള്ള തെരഞ്ഞെടുപ്പാവേശം നേരിട്ടനുഭവിച്ചറിഞ്ഞ നിമിഷങ്ങൾ.... തെരഞ്ഞെടുപ്പ് പ്രഖ്യാപിച്ചതു മുതൽ കോളേജിന്റെ vibe തന്നെ മാറുകയായിരുന്നു.... ഇടനാഴികളും നടവഴികളും ചെറിയ ചെറിയ ആൾക്കൂട്ടത്താൽ നിറഞ്ഞു....സ്ഥാനാർഥി പ്രഖ്യാപനത്തോടെ ആവേശം കൊടുമുടി കേറുന്ന കാഴ്ചയാണുണ്ടായത്.... ഓരോ സംഘടനകളും ഏറ്റവും യോഗ്യരായ സ്ഥാനാർഥികളെ അവതരിപ്പിച്ച് വാശിയേറിയ പോരാട്ടത്തിനുള്ള വഴിയൊരുക്കി....ചുവപ്പും വെള്ളയും നീലയും പച്ചയും ഓറഞ്ചും നിറത്തിലുള്ള തോരണങ്ങൾ കലാലയ വീഥികൾ അലങ്കരിച്ചു.... വിവിധ നിറത്തിലുള്ള കൊടികൾ നമ്മെ വരവേറ്റു.... പ്രവേശനകവാടം മുതൽ ഓരോ സ്ഥാനാർഥിയും കക്ഷികളും തങ്ങളുടെ പ്രിയ വോട്ടർമാരെ കണ്ടു സ്നേഹഭിവാദ്യം നടത്തി, വോട്ട് ചോദിച്ചു.... വീണ്ടും വീണ്ടും ആ വോട്ട് തങ്ങൾക്കു തന്നെ എന്ന് ഉറപ്പ് വരുത്തി.... ക്യാമ്പയിനിങ്ങുമായി നേതാക്കളും സഹപ്രവർത്തകരും ക്ലാസുകൾ കയറിയിറങ്ങി.... സ്വന്തം സ്വപ്നങ്ങൾ അവരുമായി പങ്കുവച്ചു....രാഷ്ട്രീയം സംസാരിച്ചു.... അവരൊന്നിച്ചു പാട്ടുകൾ പാടി, നൃത്തം ചവിട്ടി.... യൂണിറ്റുമുറികൾ എണ്ണയിട്ട യന്ത്രം പോലെ പ്രവർത്തിക്കുകയായിരിന്നു.... എന്നും ആളും തിരക്കും, അതിനിടയിൽ സൗഹൃദത്തിന്റെ കളി ചിരികളും....രാഷ്ട്രീയമുള്ളവരും ഇല്ലാത്തവരും ഈ ദിവസങ്ങളിൽ തങ്ങളുടെ തീരുമാനം എടുക്കാനുള്ള തയാറെടുപ്പിലായിരുന്നു.... ചുവരെഴുത്തുക്കൾ, ഫ്ലെക്സ്ബോർഡുകൾ തുടങ്ങി ഓരോ മുക്കും മൂലയും തെരഞ്ഞെടുപ്പിന്റെ ആവേശപരകോടിയിലെത്തി.... Meet the Candidate ലൂടെ ഓരോ സ്ഥാനാർഥിയും തന്റെ വാഗ്ദാനങ്ങൾ കൂട്ടുകാരോട് പങ്കുവച്ചു.... ഒടുവിൽ കൊട്ടിക്കലാശമായിരുന്നു.... കോളേജ് ഒന്നടങ്കം പ്രകമ്പനം കൊണ്ടു...ആവേശംകൊണ്ട് ഓരോ ചുണ്ടുകളും മുദ്രവാക്യം മുഴക്കി....പതാകകൾ വാനിലുയർന്നു പറന്നു.... ഇനി നിശബ്ദ പ്രചാരണത്തിന്റെ മണിക്കൂറുകൾ......

വാട്സ്ആപ്പിലും ഇൻസ്റ്റാഗ്രാമിലും സ്റ്റാറ്റസും സ്റ്റോറിയും നിറഞ്ഞു.... വിളിച്ചും മെസ്സേജ് അയച്ചും ഓരോരുത്തരും വോട്ട് തേടാനുള്ള അവസാന ശ്രമത്തിലായിരുന്നു....


അങ്ങനെ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് ദിവസം വന്നെത്തി... കോളേജ് ഐഡി കാർഡുമായി വോട്ട് ചെയ്യാനായി എല്ലാവരും എത്തികൊണ്ടിരിക്കുന്നു.... സ്ഥാനാർഥികൾ ഓരോ ബൂത്തിലും കയറിയിറങ്ങി തനിക്കുള്ള വോട്ട് ഉറപ്പിക്കുന്ന തിരക്കിലാണ്.... പ്രവർത്തകരാകട്ടെ ബൂത്തിനു മുന്നിൽ കാവൽ നിന്ന് സ്വന്തം സ്ഥാനാർഥിക്കായി അവസാന നിമിഷവും വോട്ട് ചോദിക്കുന്നു.... വരാത്ത കുട്ടികളെ വിളിച്ചു കൊണ്ടുവന്നു വോട്ട് ചെയ്യിക്കാനായി ഓടി നടക്കുന്നവരെയും കാണാം .... അവസാനത്തെ വോട്ടറും വോട്ട് രേഖപ്പെടുത്തിയിറങ്ങുമ്പോൾ ബൂത്ത്‌ ഏജന്റ് ആയിരുന്നവർ കണക്കുകൾ ശരിയാക്കുന്ന തിരക്കിലേർപ്പെട്ടു.... അതിനിടയിൽ എപ്പോഴോ ഉച്ചഭക്ഷണത്തിനായി സമയം കണ്ടെത്തിയവർ....ഇനി എല്ലാവരുടെയും കണ്ണുകൾ ബാലറ്റുപെട്ടിയിലേക്ക്....യൂണിറ്റ് മുറികൾ കൂട്ടലും കിഴിക്കലും നടത്തി കൊണ്ടിരിക്കുന്നു....ഓരോ മുഖത്തും ടെൻഷൻ പ്രകടമാണ്.... കുട്ടികൾ ഓരോരുത്തരും സൂചനകൾ ആരാഞ്ഞു?? ക്യാമ്പസ് നിശബ്ദമായി കഴിഞ്ഞിരുന്നു.....സിനിമ രംഗങ്ങളെ അനുസ്മരിപ്പിക്കും വിധം ഫലം പ്രഖ്യാപിച്ചപ്പോൾ, മുഷ്ടി ചുരുട്ടി മുദ്രാവാക്യം മുഴക്കി നേതാക്കൾ പുറത്തിറങ്ങി....ഹർഷാരവങ്ങളോടെ,ആർപ്പുവിളികളോടെ തങ്ങളുടെ പുതിയ നേതൃത്വത്തെ ക്യാമ്പസ് വരവേറ്റു.... എതിർച്ചേരിയും തങ്ങളുടെ ശക്തി കാണിച്ചപ്പോൾ രംഗം ഉഷാറായി.... ഒടുവിൽ കോളേജിന്റെ കവാടം കടന്നു പ്രകടനമായി അവർ മുന്നോട്ട് നീങ്ങുമ്പോൾ ഞങ്ങൾ ആകാംക്ഷയോടെ കാത്തിരിക്കുകയാണ്... ഇനിയുള്ള നാളുകളിൽ അവർ തീർക്കാൻ പോകുന്ന വസന്തത്തിനായി....കലയുടെയും കായികരംഗത്തിന്റെയും സൗഹൃദത്തിന്റെയും പ്രണയത്തിന്റെയും പഠന മികവിന്റെയും കലാലയ നിമിഷങ്ങൾക്കായി.... ആ നല്ല നാളെക്കായി...ഭാഷയുടെയോ വർണത്തിന്റെയോ മതത്തിന്റെയോ വിശ്വസിക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയആദർശത്തിന്റെയോ വ്യത്യാസമില്ലാതെ എല്ലാവർക്കും വേണ്ടി, നമ്മുടെ ആവശ്യങ്ങൾക്ക് തുണയായി തോളോടുതോൾ ചേർന്ന് നിന്ന് പ്രവർത്തിക്കാൻ, ക്യാമ്പസ്സിന്റെ ശബ്ദമായി മാറാൻ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ഓരോ യൂണിയനും കഴിയട്ടെ എന്ന് ആശംസിക്കുന്നു....

Monday, September 19, 2022

ഞാൻ കണ്ട പൂമരം

 ഞാൻ കണ്ട പൂമരം


കാളിദാസ് ജയറാമിനെ നായകനാക്കി എബ്രിഡ് ഷൈൻ സംവിധാനം ചെയ്ത് 2018 ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ ചിത്രമാണ് പൂമരം.... സിനിമയിലെ സീനുകൾ പലതും മുമ്പ് കണ്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും സിനിമ മുഴുവനായി കാണുന്നത് ഈയടുത്താണ്.... അതിനു കാരണമായതാകട്ടെ എന്റെ playlist ൽ ഇടക്കിടക്ക് കയറി വന്നിരുന്ന "ഇനിയൊരു കാലത്തേക്ക്.... " എന്ന ഗാനവും.ഓരോ തവണ കേൾക്കുമ്പോഴും മനസ്സിന്റെ ഉള്ളിൽ തറക്കുന്ന, ഓർമകളുടെ കഴിഞ്ഞ കാലത്തേക്ക് നയിക്കുന്ന ഒരു മാന്ത്രികത ആ പാട്ടിനുണ്ടായിരുന്നു....



എന്നെ പൂർണമായും തൃപ്തിപെടുത്തിയ ഒരു ചിത്രമാണ് പൂമരം.... സിനിമ കണ്ട് കൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ പലപ്പോഴും മനസ്സ് കലോത്സവവേദികളുടെ ആ പഴയ ഓർമകളിലേക്ക് സഞ്ചരിക്കയുണ്ടായി.... പൂരം 2016 എന്ന യൂണിവേഴ്സിറ്റി കലോത്സവവും അതോടനുബന്ധിച്ചു നടക്കുന്ന സംഭവങ്ങളുമാണ് ഈ കഥയിൽ അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്.... പല തവണകളായി സ്കൂൾ കലോത്സവങ്ങളിൽ സാന്നിധ്യമായിരുന്നതിനാൽ സിനിമയിൽ കാണിച്ച ഓരോ രംഗവും അത്രത്തോളം റിലേറ്റബിൾ ആയിരുന്നു...


ഒരു കല അതിന്റെ അന്തിമ രൂപത്തിൽ വേദിയിൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നത് നാം കാണാറുണ്ട്, എന്നാൽ അതിനു പിന്നിലെ മാസങ്ങൾ നീണ്ട കഷ്ടപ്പാടും സഹനവും അർപ്പണ ബോധവും പലപ്പോഴും നമ്മുക്ക് ഊഹിക്കാവുന്നതിലും അപ്പുറമാണ്.... എന്നാൽ ഈ സിനിമയിൽ ഉടനീളം ആ അനുഭവത്തിന്റെ നേർകാഴ്ചയാണ് ലഭിക്കുന്നത്. പിന്നണിയിലായി കേൾക്കുന്ന കവിതയും, നാടോടിപ്പാട്ടിന്റെയും ഭരതനാട്ട്യത്തിന്റെയും ഈണവും താളവും കലോത്സവത്തിന്റെ പിന്നാമ്പുറകാഴ്ചകളിലേക്ക് മനസിനെ നയിച്ചു ...


കലോത്സവം കേവലം കഴിവിന്റെ പ്രദർശനം മാത്രമല്ല, മറിച്ച് അത് ഒത്തുചേരലിന്റെയും സൗഹൃദങ്ങളുടെയും അവസരം കൂടിയാണ്... ഒരു ചായകുടിച്ച്, ഡെസ്കിൽ കൊട്ടി പാടാനും കൂട്ടുക്കാരെല്ലാം ഒരുമിച്ചിരുന്നു പാട്ടുപാടാനും അവിടെ നമുക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യമുണ്ട്.... റിസൾട്ട്‌ അനൗൺസ് ചെയ്യുന്ന നിമിഷം സ്വന്തം കലാലയത്തിനായി ഹർഷാരവം മുഴക്കാൻ, ജയ് വിളിക്കാൻ എല്ലാവരും ഒത്തുകൂടുന്നു... ഓരോ ദിവസവും ഈ കപ്പ്‌ നമുക്ക് തന്നെ വേണമെന്ന് ഉറപ്പിച്ച് തന്റെ ടീമിന് ആത്മവിശ്വാസം നൽകുന്ന നേതാവിനെ നാം കാണുന്നു... കലോത്സവവീഥികളിൽ പറയാതെ പറയുന്ന പ്രണയം നാം കാണുന്നു.... അങ്ങനെ ഓരോ ഫ്രെയിമും മനോഹരമാണ്....


എല്ലാത്തിലുമുപരിയായി, ഓരോ കലാമേളയിലും ആരു വിജയിക്കുന്നു എന്നതിലല്ല മറിച്ച് നാം എങ്ങനെ നമ്മുടെ സാന്നിധ്യം അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു എന്നതിലാണ് യഥാർത്ഥ വിജയമെന്ന് സിനിമ പറഞ്ഞുവക്കുന്നു... ഒരു കലാകാരന്റെ കഴിവിനെ പിഴുതെറിഞ്ഞ്, നേടുന്ന വിജയത്തിലൂടെ എന്ത് സന്ദേശമാണ് സമൂഹത്തിനു നൽകുന്നതെന്ന അച്ചന്റെ ചോദ്യത്തിന് മുമ്പിൽ ഐക്യത്തിന്റെ, സമത്വത്തിന്റെ, ഒത്തൊരുമയുടെ പൂമരം തീർക്കുന്ന ഗൗതമും സംഘവും മനസ്സിൽ വലിയ സ്ഥാനം നേടിയെടുക്കുന്നു.....


സിനിമയുടെ ഓരോ രംഗവും മിഴിവർന്നതായി തീരുന്നു എന്നതും എടുത്ത് പറയേണ്ടതാണ്... ഗാനരംഗങ്ങളിൽ, പാട്ടിന്റെ വരിയോടൊപ്പം പ്രേഷകനെ കൊണ്ടുപോവുന്നതിൽ വിഷ്വൽസ് വഹിച്ച സ്വാധീനം ചെറുതല്ല.... തുടക്കത്തിലെ ഗാനരംഗത്തിൽ മഹാരാജാസ് കോളേജിന്റെ സൗന്ദര്യം എത്ര ചാരുതയോടെയാണ് പകർത്തിയിരിക്കുന്നത്...കലോത്സവ വേളയിൽ ആരും ശ്രദ്ധിക്കാതെ പോകുന്ന സന്ദർഭങ്ങൾ പലതും സിനിമയിൽ സൂചിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്....


അഭിനയത്തിലേക്ക് വന്നാൽ തീവ്രമായ അഭിനയ പ്രകടനമല്ല മറിച്ച് സ്വാഭാവികഭിനയമാണ് ചിത്രം ആവശ്യപ്പെടുന്നത്.... ആ കാര്യത്തിൽ ഓരോരുത്തരും വിജയിച്ചു എന്ന് തന്നെ പറയാം... തന്റെ കഥാപാത്രം ആവശ്യപ്പെടുന്നതെന്താണോ അത് നൽകാൻ അഭിനേതാക്കൾക്ക് സാധിച്ചു.... നർത്തകരും അധ്യാപകരും മിമിക്രി കലാകാരന്മാരും കാഥികരും അങ്ങനെ ഓരോ കലാകാരന്മാരും മികച്ചതായിരുന്നു.... കലോത്സവം ഒരുപാട് പേരുടെ ഉപജീവനം കൂടിയാണ് എന്ന യാഥാർഥ്യം സിനിമ തുറന്നു കാണിച്ചു....



ക്യാമ്പസ്‌ ബേസ്ഡ് ചിത്രങ്ങളിൽ കടന്നുവരുന്ന കൊടിയ സംഘർഷങ്ങളോ പൊട്ടിച്ചിരിപ്പിക്കുന്ന വലിയ തമാശകളോ രാഷ്ട്രീയപോരാട്ടങ്ങളോ പ്രണയരംഗങ്ങളോ ഈ ചിത്രത്തിൽ നമുക്ക് കാണാനാവില്ല.... എന്നാൽ എല്ലാത്തിനുമുപരിയായി കലയുടെ ഒരു മാന്ത്രിക സ്പർശം പൂമരത്തിലുണ്ട്, കലയാണ് ഈ സിനിമയുടെ ആത്മാവ് ,സ്വഭാവികമായ അനുഭവങ്ങളുടെ നേർ കാഴ്ചയാണിത്...


 സ്കൂൾ ജീവിതത്തിലെ അവസാന കലോത്സവത്തിൽ ജില്ലാ കലോത്സവത്തിന് വേദിയായതിന്റെ മനോഹരമായ ഒരുപാട് ഓർമ്മകളുണ്ട്... മനസ്സുനിറഞ്ഞ് ചിരിച്ചതും കണ്ണു നിറഞ്ഞിരുന്നതും കഥകൾ പറഞ്ഞതും താളത്തിനൊത്ത് ചുവടുവച്ചതും കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം അലഞ്ഞുനടന്നതും ഇന്നും മനസ്സിന്റെ ഉള്ളിലെ ഓർമകളാണ്.... അത് കൊണ്ടുതന്നെ ഒരു സിനിമപ്രേമി എന്ന നിലയിൽ എന്നെ ആ ഓർമകളിലേക്ക് നയിച്ച ഒരു സിനിമയാണ് പൂമരം....

Thanku Abrid shine for that wonderful art form.....


ഓർമ്മപ്പെടുത്തൽ

 ഇരുപതു വയസ്സ്‌ കഴിഞ്ഞ 'മുതിർന്ന കുട്ടികളെ', ഇത് നിങ്ങളോടാണ്.... പ്രായത്തിന്റെ അളവുസൂചികയിൽ ഉത്തരവാദിത്തങ്ങളും ചുമതലകളും തനിയെ വന്നു...